Dostları olmalı insanın aynen gemilerin limanları gibi.Zaman zaman uğradın,yükünü boşalttığın,dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda.Sonra açık denizlere uğurlamalı seni,geriye döneceğin günü bekleme umuduyla...Bazen rüzgara o açmalı yelkenini yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla...Hatalarını çözmeli,seni çok ama çok özlemeli...Dostları olmalı insanın ermiş,bilge,hayatı ezbere okuyabilen.Düşünmediklerini düşündürebilen,seni bir cambaz ipinde tutabilen.Gerektiğinde senin için ateşi yutabilen,yoluna ışık tutan ustan olmalı...Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini...Sana vermeli bir kış gününde üzerindeki gömleğini...DOSTUM

unutma ki Deryacım son nefesini sana feda edebilecek kadar çok seven iki dostun var senin...ilkyardımın ve meleğin hep hep seninle!