.

Aynı şarkıda geçtiği gibi herzaman eksik bir şey olduğu olduğunu hissediyorum.

Başta canlı olmakla kaybediyoruz: Çünkü ölüyoruz. Ölmek başlı başına bir eksiklik.


İnsan zaten başlı başına bir eksiklik. Hatta canlılar arasında en zayıf olanı: Güçlü pençelerimiz, keskin dişlerimiz yok. Ve gözümüz çok zayıf. Koku alma duyumuz zayıf.

Sakarız, dikkatsiziz,doğaya tek başımıza bırakılsak, zor yaşarız.Yani insan demek kusur demek. Zaten insanı diğer insandan ayıran kusurları. Biz ona kabaca özellik diyoruz o ayrı tabi

Hiçbir zaman herşeyi bilemiyoruz.Evreni bilemiyoruz.

Ama bu kusurlar ya da zayıflıklarımız sayesinde, zayıflıklarımızı farkedip devamlı devamlı gelişiyoruz.Aslında gelişmek,evrimleşmek, çok güzel şeyler.

Mesala herşeyi bilseydim, Bir anlamı da olmayacaktı,hayatın. Her eksiklik, eksikliği gidermek için yapılacak eyleme de neden oluyor.

Bu da hayatın anlamı oluyor.

Bazen ise, sadece yaşamak bile güzel şey diyorsun. Dışarı çıkıp havayı içine çekip (hmmmm) diyorsun ya, mükkemmel bir şey. Sonra Yağmurun damlaları her yerini ıslatıyor ve hafiften üşümek ve titremek çok hoş bir duygu. Yaşadığını hissetmek, var olduğunu anlamak inanılmaz güzel bir şey ta kemiklerinde hissettiğin bir şey.

Hayat bu!