İnanmıyorum sevgili sana asla. Çünkü sen de bu hayat gibisin...

inanmiyorum sevgili sana asla.
cunku sen de bu hayat gibisin.
ozletiyorsun, tahrik ediyorsun,
ofkelendiriyorsun, asagiliyosun,
bekletiyorsun,
umutlandiriyorsun..
ama yoksun!
gercek degilsin dusunuyorum hizla.
tek istedigim elimi tutmandi!
elimi sana uzatirken sana sonuna dek guvenebilmekti son istegim.
insan baska ne ister?
seven insan baska ne umar?
bosluga duserken inancla sarilabilmek ister son insana.
yoldaş sevgiliye.
herseyi yasadim biliyor musun?
her şeyi.
ama bir tek bu sarilisi yasamadim.
duserken son anda olanina.
sen hep sinadin beni,
hep gucumu ölçtün.
sana ne verip ne veremeyecegimi hesapladin.
oysa ben sana oldugum gibi gelmistim..

neysem o.
daginik, hesapsiz, doyumsuz, heyecanli ve yarali..
cok yarali.
ve en cok kendine tehlikeli
oynamaktan sıkılırım ben.
hem yetenegim yoktur oynamaya.
mesela sevmedigim hoslanmadigim bir insana selam bile veremem.
kacarim.
cikarlarimin cani cehenneme!
ben susuzluk telasiyla sık sık kendimi deniz kenarlarina atarim.
orada derin derin nefesler alirim sen bunu gordun..
benim sık sık daralip kendimi deniz kenarlarına agac diplerine attıgimi gordun!
ben bunu sana gosterdim, bil istedim.
benim o kapali kapilarin ardindaki buyuk ve kirli hesaplarla isim yok.
hic olmadi da, bil istedim.
bu hayat basiyor beni.
ben gokyuzunu seviyorum, ben mutlak olani ariyorum.
son anda elimi tutan biriyle oyle havada asili kalmak istiyorum..
o anda buyulenip kalmak istiyorum.
iste bu sevgili; mesele bu..
ben senin gibi sonsuza dek yasamak istemiyorum.
az bucuk yasadım,
boburlenmiyorum ne haddime, gordum..
oyle algi ozurlu falan da degilim..
sadece bana gore degil bu hayat ama geldik bir kere iste..
gorduk yasadık, iyi hoş ama ben boyle bir sey istemiyorum..
benim icin yasam baska yerde falan da degil.
yok başka bir yer.
nereye gitsek ayni insanlar, ayni hava..
hicbir yerde hic bisey yok.
heryerde surup gidecek bu susuzlugum biliyorum..
yok mucadele kackini falan degilim.
aksine mucadele icin ortaya atilan ben ve benim gibilerden baska kim var ki ortada..

iste ortadayım ve seyirciler yukardan bagiriyor
"ha gayret biraz daha dayan" diyorlar..
ama ben sık sık kiminle mucadele edecegimi bilemiyorum.
bana karsı oldugunu dusundugum insanlarla mi?
yoksa benimle ayni safta oldugunu soyleyen insanlarla mı?
hangisiyle?
hangisiyle mucadele etmek daha anlamlidir..
soylesene mucadele etmeye degecek insanlar var mi bu dunyada?
ben masallara cabuk inanirim sevgili.
dedim ya "cok uzun yasamak istemiyorum" diye..
bu yuzden ben asklara da cabucak inanirim aslinda inanmak isterim.
bu aldanis icimdeki sıkıntiyi kasveti dagitir.
bilirim yoktur ama yine de inanirim.
en acisi da budur aslinda.
inanmadigim halde o inanmadigim o sey icin herkesten daha cok ugrasir yipranir, hayatimi seve seve ortaya koyarim.
nasilsa hicbir iddiam yoktur.
boyle kurmusumdur hayatimi.
aslinda hayat budur benim icin.
inanmak isteyip de inanmadigim seyler icin herseyimi ortaya koymamdir..
beni bensiz birakanlara hayatimi vermemdir.
gulerken aglamam budur.

Birikti hersey icimde..
birikti..
cok birikti..
daha iyi oldu belki.
elini uzatmadin ya sen sevgili..
o cok guvendigim elini..
daha iyi oldu..

Deliligime sarildim ben de simsıkı..
omrumun kisaligina sarildim.
oysa sen hayatsin.
o bir zamanlar cok guvendigim hayat..
ama yine de eski bir aliskanlik bendeki..
duserken bosluga el uzatma aliskanligi..
belki tutarsin diye..

Hic yasamadım ki..
ama yine de bir gelenekti bu bizim gibiler icin.
Hicbir seye inanmazken inanmis gorunup kendini arenanin ortasina atmak..
olmek istemek..
adanmak istemek..
ama yine de anlamiyorum..
herkes benden niye korkuyor?
kisa omurlu oldugum icin mi?
iste kaybettim, işte ilan ettim kisa omurlu oldugumu..
bu dunya ile ilgili bir derdimin kalmadigini..
isteyenin olsun..
cunku belki son anda elini uzatirsin demistim.
meger yanilmisim, meger sen de uzun yasayacakmissin.
tipki dusmanlarim gibi..
tipki yanimda sandigIi ama dusmanlarimla olanlar gibi.
yanilmamisim.
hem ne farkeder bundan sonra..
sen ve senin gibiler şimdi itin beni arenaya..
dovusturun beni..
dovusturun yarattiginiz hayaletlerle..
siz yukardan dusmanlarimla dostlarim sandiklarim beni seyredip alay edin halimle..
alay edin inanmis adanmis halimle..
alay edin deliligime simsıkı sarilmisligimla..
ne farkeder?
ama son kez su sozler dokulecek agzimdan.
herkesin bir bildigi varmis bu hayatta benim bilmedigim.
hepsi bu..
hepsi..
inanmiyorum sevgili sana..
hic inanmiyorum..
sen de bu hayat gibisin..
ve bu yuzden sevincle dusuyorum sundugun bosluga..

	Gönderen	Konu: İnanmıyorum sevgili sana asla. Çünkü sen de bu hayat gibisin... (Okunma Sayısı 417 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.